Goeiedag Vincent!

Vincent van Gogh het van sy meeste en beste werk gelewer in die jaar wat hy as geestesversteurde in die St Paul klooster deurgebring het.
   Die meer as twee-eeue oue gebou was binne stapafstand van ons verblyf in St Remy.   'n Dag om te onthou...

                                             Saam met Tinie en Roline by die ingang tot St Paul

                                            Roline by een van die afdrukke wat oral langs
                                             die Van Gogh-roete in St Remy angebring is.

                                              Planteweelde in die rustige binnehof

                                                        Bronsbeeld van die kunstenaar

                     Lessenaar in Vincent se sel (natuurlik nie die oorspronklike sel nie!)
                                                   

     Wonder hoeveel keer Vincent hierin behandel is...

                     

                                     Tydens ons besoek was hierdie uitstalling aan die gang.

Stormweer in Arles

Tydens my tweede besoek aan Arles in Oktober 2015, sak 'n reenbui gepaardgaande met stormwind uit. Ek en vriendin Roline dra elk 'n dun SA welsynsreenjassie en probeer droog bly onder 'n opvousambreel!

    Vincent se replika Geel kafee is gepak, maar ons kry knus plekkie by toonbank vir welkome warm koffie.

                                                   Twee verlore siele buite onder seildak

                          Ingang van Van Gogh Stigting se uitstalruime - ongelukkig gesluit!

Ons moes tevrede wees met besoek aan Galery Reattu in 'n Renaissance gebou....  en daar kyk 'n bank gelaai met Picasso-kussings vir ons ...

                                       .... en kan ons droogword tussen werke in verskeidenheid mediums....

Saam met my Hugenote voorvaders in die 17de eeu

In Oktober 2015 besoek ek Bergerac en Monbazillac in die suid-weste van Frankryk. Hier was my voormense bedrywig as kleremakers en deeltydse wingerd-en-wyn werkers. En van hier het Pierre de Labuscaigne vir sy geloof gevlug.
    So gaan ek terug, sonder om kwaad te wees vir die Katolieke Kerk of vir enige persoon of instansie wat verantwoordelik was vir onreg.   Met Casper Labuschagne se boek oor my voorouers gepubliseer deur die Hugenote-vereniging, was dit nie nodig om in n argief of register te krap nie.
    Ek was daar om die atmosfeer in te drink!  Om die stadige vloei van die Dordogne te ervaar en die gloed van die herfsgety te beleef.

                                                             Bergerac aan die Dordogne

                                                                Brug oor die Dordogne

                                                   Tipiese Bergerac huis in die middedorp
                                                                       

Protestantse tempel... ongeveer twee eeue oud. Die

oorspronklike een is in die 17de eeu vernietig en die mark staan nou op sy plek.

Vriend Hendrik by standbeeld van Cyrano de Bergerac

Skets van die dorp in die besige handelstyd

In die wingerde aan die voet van die Monbazillac kasteel

Uitsig oor die wingerde en kalkgrond vanaf die kasteel

Edelvrot druiwe waarvan die bekende Monbazillac desertwyne gemaak word.

My jolige voorvaders in die17de eeu

By Monsieur Andre in St Remy-de-Provence

Andre Mollard en sy vrou verhuur gastekamers (ontbyt ingesluit)  in hulle ou plaashuis net buite St Remy op die Van Gogh roete.
    By vertrek na ses dae in Oktober 2015 het dit gevoel of ek familie groet.

syaansig van Des Trois Cypres

Foto uit my kamervenster van die ontbytstoep

Aansig op kombuisingang

Roline voor die deur wat na die gastekamers lei

Roline se herfs spanspekgereg - een middag op die stoep geniet

Die pragtige vloerteels in my kamer en eg Provensaalse stoel (onder)

My eerste selfie ooit in Frankryk geneem

Middagete saam met my jarelange vriend Hendrik Kritzinger in Bergerac. 

Vriendin Christine se soeke na voorouers in Italie

Saam met Christine en vriendinne Ina en Roline om my vriendin van 44 jaar se Hugenote voorouers se spore te volg. Die Malan voorsate het oorspronklik in die valleie suidwes van Torino gewoon. Hulle is van die pure voorloper Protestante wat vandag nog bekend staan as die Waldense.
     So is ons dus einde September 2015 na Torre Pellice,  die hoofkwartier van die Waldense in die hele universum.

'n Hele middag in insiggewende museum.

Heelwat grafika oor Waldense se vlugeskapades

Onder: Christine by standbeeld van voorvegter. Let op die Bybel in sy lyfband

Ons het verblyf gekry in selfsorgeenhede in Casa Vacanze Provenzale

Christine dek tafel en Roline kook!

Slimste kombuis wat ek nog ooit gesien het.... in eerste foto is deure en flappe toe.

onder is dit werkende kombuis!

uitsig van balkon van Casa Vacanze

Italiaanse interlude: Torino!

Die Piedmont-streek is vir talle smulpape 'n moet ervaring.  My besoek aan Torino einde September 2015 was blits, maar onvergeetlik. Vir die oningeligte is dit die stad  van Fiat en ander motorvervaardigers, maar kyk die besoeker na die geboue, is dit duidelik ook 'n koninklike stad want hier is Italie gedurende die 19de eeu verenig onder Victor Emannuel ...    toe het Rome die hoofstad geword.

Onder: Vriendinne Roline, Tinie en Ina poseer vir foto by die geel huur-fietse 

Argitektoniese style is 'n lus vir die oog.. Barok. Rococco, Renaissance, Neo Klassiek en Art Nouveau. Die vele openbare pleine, wandelgange, kollonades getuig daarvan.

My erfstukstoele voor restourant in een van die vele kollonades

Advertensie vir fynproewer-sjokolade

 .

My koffiekoppie... ontbyt in die Hotel Amadeus.


Onder:     In hierdie stad is kwaliteit in eet en drink oral sigbaar.
Tot in 'n medium-prys hotel is die ontbyt uitgebreid en van die beste.

Porta Susa treinstasie onder    ... opera en die kunste is belangrik in hierdie pragtige stad in die Noordwestelike hoek van Italie.

   Twee nagte in hierdie besonderse stad was 'n verrassing en 'n bederf.